Comfort-Watching: Το απόλυτο guilty pleasure ή self-care στα καλύτερά του;

Του Βασίλη Πανουργιά

Αν το comfort-watching ήταν άθλημα, θα είχες πάρει χρυσό! Αλλά γιατί το κάνουμε; Και το σημαντικότερο: είναι τόσο κακό τελικά;

Γεια σου being-er!

Έχεις πιάσει τον εαυτό σου κάθε φορά που σκέφτεσαι να δεις μια νέα σειρά, να καταλήγεις πάλι να πατάς play σε αυτή που έχεις ήδη δει 100 φορές; Δεν λέω υπάρχει μια μαγεία στο να βλέπεις κάτι για πρώτη φορά – η αγωνία, οι ανατροπές, το άγνωστο. Αλλά υπάρχει και η μαγεία του να καταλήγεις στο ίδιο επεισόδιο των Friends ή του Πάρα 5; Μην ανησυχείς, είναι πιο κοινό απ’ όσο νομίζεις. Εγώ, για παράδειγμα, πρόσφατα ξεκίνησα το “Κάτι τρέχει με τους δίπλα” και παρόλο που το έχω ήδη δει – ξανά και ξανά – μου δίνει ακριβώς αυτό που χρειάζομαι.

Το φαινόμενο του Comfort-Watching

Το comfort-watching είναι σαν να μπαίνεις σε μια αγκαλιά που ξέρεις ότι δεν θα σε απογοητεύσει. Οι χαρακτήρες γίνονται παλιοί φίλοι, οι ατάκες σου φαίνονται σαν να τις λες κι εσύ, και κάθε επεισόδιο είναι σαν να είναι «δικό σου». Όταν το μυαλό μας χρειάζεται λίγη ξεκούραση, η αγαπημένη μας σειρά είναι εκεί, πάντα πρόθυμη να μας προσφέρει μια δόση γνώριμου και ξεκούραστου entertainment.

Αυτή η ανάγκη για τα γνώριμα δεν είναι τυχαία, o εγκέφαλός σου λατρεύει τις επαναλήψεις!

Οι άνθρωποι αγαπάμε την προβλεψιμότητα – μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς. Όταν βλέπουμε μια σειρά που ξέρουμε απ’ έξω, το μυαλό μας δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να επεξεργαστεί νέες πληροφορίες. Έτσι, αντί να είναι σε alert mode, χαλαρώνει. Είναι το τηλεοπτικό ισοδύναμο του να φοράς την αγαπημένη σου φόρμα και να τρως comfort food. Mηδέν άγχος – 100% cozy vibes! Δεν έχεις αγωνία για το τι θα συμβεί. Για παραδειγμά, αν είσαι λάτρης των “Friends”, ξέρεις ήδη ότι ο Ross θα φωνάξει “WE WERE ON A BREAK!”. Ξέρεις πότε θα γελάσεις, πότε θα συγκινηθείς. Δεν υπάρχουν εκπλήξεις. Και αυτό είναι ανακουφιστικό. Σε έναν κόσμο που τρέχει με 200χλμ/ώρα, το να έχεις κάτι σταθερό, έστω και σε μορφή σειράς, είναι pure self-care.

Έχεις αναρωτηθεί γιατί οι χαρακτήρες από τις αγαπημένες σου σειρές μοιάζουν λίγο με φίλους σου; 

Η επιστήμη λέει ότι όταν βλέπουμε επαναλαμβανόμενες ιστορίες, δημιουργούμε συναισθηματικούς δεσμούς με τους χαρακτήρες. Ακόμα κι αν δεν είναι αληθινοί, το μυαλό μας τους θεωρεί μέρος του “κύκλου” μας. Γι’ αυτό και πάντα καταλήγεις σε σειρές που σε κάνουν να νιώθεις καλά.

Comfort-watching ή guilty pleasure;

ΟΚ, ας είμαστε ειλικρινείς: υπάρχει και μια μικρή δόση ενοχής. «Καλά, πάλι το ίδιο βλέπω;» – σκέφτεσαι, ενώ πατάς play στο 10ο rewatch Κωνσταντίνου & Ελένης ή Breaking Bad -για τους λάτρεις των ξένων σειρών-. Μήπως πρέπει να δεις κάτι νέο; Μήπως είναι “σπατάλη χρόνου”; Nope. Η ψυχολογία λέει πως οι επαναλήψεις βοηθούν στη ρύθμιση της διάθεσης. Αν μια σειρά σε έκανε να νιώσεις καλά μία φορά, θα το κάνει ξανά. Και αν αυτό είναι που χρειάζεσαι εκείνη τη στιγμή, τότε δεν είναι απλά ΟΚ – είναι τέλειο.Αντιλαμβάνεσαι την αξία αυτής της στιγμής; Το να επιστρέφεις σε κάτι που σε κάνει να νιώθεις καλά, χωρίς να κουράζεσαι. Και το καλύτερο; Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Είναι απολύτως φυσιολογικό να χρειάζεσαι έναν ασφαλή χώρο να χαλαρώσεις.

Αν έχεις βρεθεί να λες “Ένα επεισόδιο ακόμα” και να ξημερώνεσαι,καλώς ήρθες στο comfort-watching club! 

Προσωπικά, έχω φτάσει σε σημείο να απαντάω στις ατάκες των χαρακτήρων πριν τις πουν – ναι, τόσο καλά τα ξέρω. Και μην ρωτήσεις πόσες φορές έχω σταματήσει ένα επεισόδιο για να παραγγείλω κάτι να φάω και τελικά ξέχασα να ξαναπατήσω play. (True story!)

Εσύ ποια σειρά μπορείς να βλέπεις ξανά και ξανά χωρίς να βαριέσαι; Ή καλύτερα… τι παίζει απόψε στο “rewatch” σου;